Gökhan AKÇİÇEK
ŞİİRLE GÜL GİBİ GEÇİNEN ŞAİR: Volkan Odabaş
ŞİİRLE GÜL GİBİ GEÇİNEN ŞAİR: Volkan Odabaş
dünya bir gülden düşen sözler
yapraklardı solmuş senin’çin
çok isterdim, evlerin boşluğu
ben gidince büyürmüş densin.
Şair, şiiri ömrüne kazıyandır. Gerisi laf-ı güzar… Hayata, dünyaya şiirin kazandırdığı inceliklerle bakıyorsan, şairsindir. Diğeri şiirle uğraşandır, o ise şair! Uğraşan, şiire her zaman kavuşamayabilir. Şair, şiirin yüreğinde var eder kendini.
“Gül Taştan Ağır” şairin, dünyaya “-buradayım” dediği bir eşik. İlk şiir kitapları her şair için belirleyici olup, konumunu netleştiren izleri de beraberinde taşır. İlk şiir kitabıyla, ya şair olunur, ya da “şiir yazan”. Volkan Odabaş, “Gül Taştan Ağır” ile şairliği hakkıyla taşımaya namzet bir isim.
“yırtık gemi, dağılan pul, zar sesi
ben bunları kaybettim
bir sabah vaktiydi
dümdüzdü daha dünyanız
güneş doğmamıştı
gecenin küfür dileyen koynundan”
Gül, şiirimizin en kadim kapısı. (buradan Orhan Tepebaş’ın “Kadim Kapısı”na da bir selam sarkıtalım…) Gül’ün tarihi, şiirimizin de tarihi sayılır. Her şair, yolunu mutlaka gül’e düşürmüş, onu anmadan geç(m)emiştir.
Modern şiir, insan ruhunu didik didik ederek oluştu. Günümüz şiiri, büyük sondajların şiiridir. Yazılanlar, şairin kara kutusudur adeta. Şaire, şiirinden gidileceğini öğreten bir geleneği imliyor şairlerimiz…
Odabaş, sandalyesini kendi elleriyle altına çeken bir isim, şiirimize eklenen “usul” bir soluk. “Gül Taştan Ağır” isimli ilk şiir dosyasıyla, 2010 Homeros Kemal Özer Şiir Ödülü’nde üçüncülüğü paylaştı.
Düştüm, beni ulayan gül
ağır ağır işlemiş, solgun ömrüme.
Şairlerde, şiirine ilişkin değerlendirmenin ötesinde, insani pırıltılar, içten gelen bir tavrı önceledim hep. Şiiri iyilerin, daima “iyi” olamadıklarını da zamanla öğrenmiş oldum. Bu nedenle, insani kıratı, şiirsel değerin üstünde tuttum hep. Benim tercihimdir bu.
Odabaş, sancısını uzakta aramamaya meyilli bir ses. Gül’e talip bir şair. Aynı zamanda Azer Yaran’a, Dursun Ali Akınet’e, İrfan Yıldız’a ve Fatin Hazinedar’a soluktaş bir münzevi…
“bir gülde kurudu yüzüm
yaza vedalar gerekti, geçti
şimdi güzlerde evin saatleri
sokak yalnız yağmura açık bugün”
Gül Taştan Ağır-Volkan Odabaş/Artshop Şiir Dizisi, Nisan 2010